Curse of the Crimson Throne

Kadijl in het Rozenstraatje

27 pharast 4708

smorgens op weg naar Kroft almeteens groot kadijl (1), nen hoop arme pinchers komt uit een steegske gelopen “aa! monsters! help! help! oosekoer! pompiers! “

Ik ga mijn licht opsteken, maar ik had het aan de reuk al kunnen weten : de grond in de straat ligt opengebroken en het stinkt naar riool en verderf. Twee otyurgs die uitgebroken zijn… Vieze beesten zijn dat, eigenlijk één en al muil met gevaarlijke tanden, en tentakels overal. Als ze bijten wordt ge ziek, als ge al niet flauwvalt van de stank. Normaal eten ze afval en blijven ze braaf beneden, maar van tijd tot tijd breken ze dus uit, met appetijt in smakelijker dingen dan stadsafval…

Nu staan dus die twee bij een huis waar kinderen in zitten, met appetijt in vers mensenvlees klaarblijkelijk. In gans het gebuurte natuurlijk geen pinnemannen of guards te zien – of beter : WIJ zijn de guards !

En avant ! Talio smijt er vuur op af, en zet er éne in brand. Brandende otyurg, ge wilt dat dus niet meemaken. Stinking Swamps of Stygia ! Een kolonie dubbelslurks in een visfabriek is er niks tegen ! Talio en ik zijn er niet goed van, Sho kan er beter tegen, bosmens dat ze is.

Talio schiet hem dus in een klein straatje, het “Rozenstraatje” – ge verzint dat toch niet ! Die otyurg draait naar hem, een beetje kwaad voor dat vuur rond zijne kop peins ik. Alledrie erop af, Calistria ! Sho schiet in haar pantervel, maar deze keer kan ik er zo geen goesting van krijgen, met die strontlucht overal en een gloeiende koorts die opkomt. Algelijk geef ik die otyurg een schone reef(2) met Biter, dat hij brult van de pijn. Maar opnieuw gaat hij op Talio af, en die moet toch wat inkasseren : beten en scharten, een zware aanval !

Sho heeft (weeral) haar dag niet, haar slag zwaait met veel gekreun schonekes in de grond. Ze schopt en schuimt maar ze trapt en slaat en krabt ernaast. tis juist genoeg om die beesten af te leiden zodat ik en Talio tenminste kunnen slaan, want wij slaan dus wél raak.

Die brandende otyurg valt als eerste dood en die andere gaat er ook aan. khad gedacht dat het veel moeilijker was, al bij al valt het nogal mee. Als Sho in vorm was geweest had het daar geen tien seconden geduurd.

Calistria ! Maar nu zere weg want we draaien weg van de stank. Laat een ander maar de vuiligheid opkuisen nu, der is geen gevaar meer. kben content dat ik die kinderkes weer in veiligheid zie. Maar Talio is ziek geworden, die moet dringend hulp hebben.

Van wat planken en een laken van één van die armeluizen maken we een draagbaar, en zo sleuren we Talio naar de tempel. Een gewicht ! En ik klein als ik ben, en Sho groot en lang, dat moet een komisch gezicht geweest zijn.

Vader Alpatuszo kan gelukkiglijk Talio snel weer genezen van zijn “filth fever”. Een bad in warm water met speciale kruiden, en wat bezweringen en een zalfke voor zijn bobbels… ‘t Is dus al laat als we weer bij Kroft binnenstuiken.

De wacht kent ons intussen al, ze wuiven ons naar binnen. Aan Lenim (die grote met zijn snor die voor de poort staat) bezorg ik het zakske pullers dat ik voor hem geritseld heb. Hij steekt mij snel een klein gevouwen papierke in mijn handen : Pesh… ! (3) Ze moeten daar wat lekkers hebben liggen in de Citadel, met al die inbeslagnames. Merci Lenim, Guards ondereen hé !

Talio komt alweer buiten, vandaag geen werk meer voor ons, maar morgen dus een “politieke” en “delicate” opdracht. Wat zal dat worden ?

N’importe ! Tijd voor een goeie pint in de Four Fat Swines !

Sunat

1. kadijl : beroering, gerucht

2. reef : Sunat bedoelt een veeg, een slag

3. http://pathfinder.wikia.com/wiki/Pesh

Comments

Fennek

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.